wapno w tabletkach dla dorosłych

Połączenie edukacji dawców i samowykluczenia z testami serologicznymi okazało się bardzo skuteczne w zmniejszaniu częstości występowania zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności typu (HIV-1) w wyniku przeniesienia przez transfuzję.1, 2 Istnieje ryzyko szczątkowe, jednak ze względu na przedłużony okres między zakażeniem a serokonwersją3 oraz z uwagi na fakt, że niektórzy dawcy z niedawnymi zakażeniami mogą nie zgłaszać lub nie dostrzegać wysokiego ryzyka zachowań, które spowodowały ich narażenie.4 Obecne ryzyko przeniesienia zakażenia HIV z przebadanej krwi jest nieznane , ale szacuje się, że wynosi od na 38 000 do na 153 000,2, 5 6 7 Procedura przesiewowa służąca do wykrywania samego wirusa zamiast odpowiedzi immunologicznej na wirusa może zmniejszyć ryzyko przeniesienia przez przetoczenie przez zawężenie okresu, w którym zakażonym dawcom brakuje dowodów serologicznych na zakażenie HIV-1. Antygen p24 HIV-1 pojawił się we krwi we wczesnej fazie zakażenia HIV-1 i może poprzedzać pojawienie się wykrywalnego przeciwciała HIV-1 (anty-HIV-1). 8 9 10 Aby ocenić potencjalną przydatność badanych dawców do Antygen p24 badano w około pół miliona donacji w celu określenia częstotliwości, z jaką można wykryć antygen pod nieobecność przeciwciał anty-HIV-1 i innych markerów chorób zakaźnych obecnie stosowanych jako podstawa do wykluczenia dawcy.
Metody
Projekt badania
Badanie przeprowadzono w 1989 r. W ramach zwolnienia Investigational New Drug z Food and Drug Administration. Wszyscy badani wyrazili świadomą zgodę. Trzynaście centrów krwi, które mogą przebadać cel rekrutacji 500 000 dawców krwi w USA podczas planowanego okresu badania, wybrano pod względem ich rozmieszczenia geograficznego i reprezentacji obszarów o wysokim i niskim rozpowszechnieniu HIV-1. Okres testowania w każdym centrum krwi był zwykle ograniczony do trzech miesięcy, aby zminimalizować liczbę powtórnych darowizn; powiązanie tożsamości dawcy z każdą próbką zapewniło, że żaden donor pozytywny dla antygenu p24 nie zostanie policzony dwukrotnie w kolejnej analizie.
Początkowe testy antygenu p24 przeprowadzono w ośrodkach krwiodawstwa w momencie oddawania krwi. Jednostki krwi, które okazały się wielokrotnie reagować na antygen, zostały wysłane do centralnego laboratorium, gdzie przeprowadzono powtórne i potwierdzające testy, w tym testy neutralizacji antygenu p24, i gdzie próbki zostały wybrane i rozdzielone pod kodem do testu na HIV-1 przez łańcuchową reakcję polimerazy. .
W drugiej fazie badania zwrócono uwagę dawców o potwierdzonej lub niepotwierdzonej reaktywności na antygen p24 i odpowiednich dawców kontrolnych w celu oceny zachowań, które prawdopodobnie doprowadziły do ekspozycji na HIV-1, oraz do dalszych badań, w tym reakcji łańcuchowej polimerazy, izolacja wirusa i określenie statusu anty-HIV-1.
Funkcje centrów krwi
Ośrodki krwi wykorzystały jedno z trzech badań na antygen p24 dostarczony przez dwóch producentów (Abbott Laboratories, North Chicago i Coulter Immunology, Hialeah, Fla.). Jeden z testów był licencjonowany przez FDA podczas badania. Badanie antygenu p24 w centrach krwi wykonano w połączeniu ze standardowymi testami na choroby zakaźne; wyniki testów innych markerów wirusowych nie były znane przed doborem próbek do badania antygenów p24
[podobne: endometrium polipowate, przeglądarka skierowan do sanatorium, endometrium w ciąży wymiary ]