Heparyna z alepeplazą w porównaniu z samą heparyną u pacjentów z obturacyjną zatorowością płucną czesc 4

Wstępna analiza po włączeniu pierwszych 250 pacjentów została zaplanowana prospektywnie w celu weryfikacji tych obliczeń. Badanie zakończono po analizie śródokresowej, która wykazała statystycznie istotną różnicę na korzyść leczenia alteplazą w tym punkcie. Analizę statystyczną przeprowadzono zgodnie z zasadą zamiaru leczenia. Różnice między grupami badanymi zbadano za pomocą dokładnego testu Fishera (dla proporcji) i testu t Studenta (dla środków zmiennych ciągłych). Czas od randomizacji do śmierci lub eskalacji leczenia analizowano za pomocą testu log-rank, a obliczenia Kaplana-Meiera prawdopodobieństwa przeżycia wolnego od zdarzeń obliczano. Aby dodatkowo określić znaczenie prognostyczne leczenia i inne zmienne bazowe, zastosowano model proporcjonalnych zagrożeń dla pierwotnego punktu końcowego. Wyniki przedstawiono jako ryzyko względne i odpowiadające 95-procentowe przedziały ufności. Wszystkie podane wartości P są dwustronne. Wartości plus minus są średnie . SD, chyba że zaznaczono inaczej.
Wyniki
Charakterystyka pacjentów
Tabela 1. Tabela 1. Podstawowa charakterystyka badanych pacjentów. W sumie 256 pacjentów przeszło randomizację. Spośród tych pacjentów, 118 zostało przydzielonych do grupy heparyny z dodatkiem alteplazy, a 138 do grupy z heparyną plus placebo. Te dwie grupy były dobrze dopasowane pod względem głównych cech klinicznych na linii podstawowej (tabela 1). Nie stwierdzono istotnych różnic w skurczowym lub rozkurczowym ciśnieniu krwi, częstości akcji serca ani nasileniu duszności lub hipoksemii tętniczej. Cewnikowanie prawej strony serca przeprowadzono u 43 pacjentów, 19 (16,1 procent) w grupie heparyny plus alteplaza i 24 (17,4%) w grupie z heparyną plus placebo. Nie było znaczących różnic między obiema grupami terapeutycznymi pod względem ciśnienia w tętnicy płucnej (skurczowe: 55,2 . 14,0 mm Hg w grupie heparyna plus-alteplaza i 60,42 . 15,9 mm Hg w grupie heparyny z placebo; rozkurczowe: 21,9 . 8,0 i 23,9 . 8,9 mm Hg, odpowiednio: 34,0 . 8,5 i 36,1 . 10,6 mm Hg, odpowiednio).
Badanie echokardiograficzne wykonano u 106 pacjentów, którym przydzielono heparynę i alteplazę (89,8%) oraz 129 osób, którym przydzielono heparynę i placebo (93,5%). Częstość występowania dysfunkcji prawej komory była prawie identyczna w obu grupach (tabela 1). Echokardiografia dopplerowska wykazała, że średnia prędkość strumienia zwrotnego trójdzielnego oskrzeli była podwyższona w obu grupach (3,23 . 0,66 m na sekundę w grupie heparyna plus alteplaza i 3,31 . 0,78 m na sekundę w grupie heparyny plus grupa placebo).
Wyniki kliniczne podczas fazy wewnątrzszpitalnej
Tabela 2. Tabela 2. Szpitalne zdarzenia kliniczne. Tabela 2 podsumowuje wewnątrzszpitalne zdarzenia kliniczne w dwóch badanych grupach. Średni czas pobytu w szpitalu wynosił 16,7 . 8,4 dni (zakres od 2 do 70). Wskaźnik śmiertelności był niski w obu grupach leczonych. Czterech pacjentów z grupy heparyny plus alteplaza zmarło, dwóch z powodu zatorowości płucnej i dwóch z powodu choroby podstawowej. Trzech pacjentów z grupy heparyny plus grupa placebo zmarło, dwie z powodu zatorowości płucnej i jedna z powikłań krwotocznych
[patrz też: urolog warszawa nfz, bardzo rzadkie choroby, świąd sromu w ciąży ]
[podobne: krwawienia międzymiesiączkowe, protruzja krążka międzykręgowego, mediklinika ]