Alloturinol Induced Orotidinuria

W swoim artykule (wydanie z 7 czerwca), Hauser i in. dostarczyć przekonujących dowodów, że pomiar wydalania z moczem po podaniu allopurinolu jest prostym i wiarygodnym testem do identyfikacji kobiet, które są heterozygotyczne pod względem niedoboru karbamylotransferazy ornityny związanej z X. Autorzy idą o krok dalej i stwierdzają, że ten test może być również diagnostyczny u kobiet (i sądzę, że również u mężczyzn), których historia medyczna jest zgodna z takim niedoborem. Chociaż zgadzam się z tym ostatnim stwierdzeniem, uważam, że wymaga ono wyjaśnienia.
Mechanizmem powstawania kwaśnych odruchów moczu w niedoborze karbamoilotransferazy ornityny jest prawdopodobnie przemieszczenie niezmetabolizowanego mitochondrialnego fosforanu karbamoilu do szlaku syntezy pirymidyny. W związku z tym należałoby spodziewać się kwasicy orotowej w innych stanach hiperamonicznych. Dobrze wiadomo, że kwasica orurowa nie jest specyficzna dla defektów genetycznych w locus karbamoilotransferazy ornityny. Pacjenci z innymi defektami genetycznymi cyklu mocznikowego, takimi jak hiperargininemia i cytruinemia, 2, a także pacjenci z zaburzeniami transportu aminokwasów, takimi jak nietolerancja białka lizynowego3 lub zespół HHH (hiperornitynemia, hiperamonemia i homokitrulinemia), 4 mogą również powodować zwiększenie ilości kwasu moczowego w moczu z powodu wtórnej niewydolności karbamoilotransferazy ornityny. Jest więc prawdopodobne, że tacy pacjenci będą mieli dodatnie testy na allopurynol. Niedawno potwierdziliśmy pozytywny wynik testu allopurinolowego u pacjenta z zespołem HHH.5 Dlatego sugeruję, aby wszystkie powyższe zaburzenia wymagały rozważenia u każdego pacjenta z hiperamonemią i pozytywnym testem allopurinolowym.
Mendel Tuchman, MD
University of Minnesota School of Medicine, Minneapolis, MN 55455
5 Referencje1. Hauser ER, Finkelstein JE, Valle D, Brusilow SW. . Alloturolol – orotidinuria: test na mutacje w lokusach karbamoilotransferazy ornityny u kobiet. N Engl J Med 1990; 322: 1641-5.
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Bachmann C, Colombo JP. . Wartość diagnostyczna wydalania kwasu orotowego w dziedzicznych zaburzeniach cyklu mocznikowego i hiperamonemii wywołanej kwasami organicznymi. Eur J Pediatr 1980; 134: 109-13.
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Rajantie J.. Kwaśny zanik białek w nietolerancji białka lizyurowego: zależność od pośrednich cyklów mocznikowych. Pediatr Res 1981; 15: 115-9.
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Simell O. Mackenzie S, Clow CL, Scriver CR. . Obciążenie ornityną nie zapobiegło indukowanej hiperamonemii u pacjentki z zespołem hyperornithinemii-hiperammonemii-homocitrullinuria. Pediatr Res 1985; 19: 1283-7.
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
5. Tuchman M, Knopman DS, Shih VE. . Hiperamonemia epizodyczna u dorosłego rodzeństwa z hiperornitynemią, hiperamonemią i zespołem homocitrullinuria. Arch Neurol {w druku).
Sieć ScienceGoogle Scholar
Powyższe pismo zostało skierowane do autorów danego artykułu, którzy oferują następującą odpowiedź:
Do redakcji: Test allopurinol został zaprojektowany w celu oceny obecności mutacji w locus karbamoilotransferazy ornityny u kobiet zagrożonych niedoborem Należy określić jego czułość i swoistość w identyfikowaniu pacjentów z innymi zaburzeniami związanymi z kwasem orurowym i tymi, którzy są heterozygotyczni.
Najczęstszym powodem wykonania testu allopurinol jest obecność probanda z niedoborem karbamoilotransferazy ornityny w rodowodzie kobiety. W takich okolicznościach obawy dr Tuchmana nie mają zastosowania.
Drugi powód, dla którego podejrzewa się mutację w locus karbamoilotransferazy ornityny jest historią epizodu hiperammonemicznego u kobiet. Wykluczając możliwość ciężkiej choroby wątroby, zalecana ocena diagnostyczna pacjenta z hiperamonemią obejmuje pomiary aminokwasów osocza, kwasów organicznych w moczu i, w razie potrzeby, aminokwasów moczowych. Taka ocena pozwoli zidentyfikować wiele chorób związanych z hiperamonemią, w tym tych cytowanych przez dr. Tuchmana. Jeśli zostanie postawiona konkretna diagnoza, ryzyko mutacji karbamoilotransferazy ornityny zostanie zredukowane do częstotliwości genu; w związku z tym test allopurinolu nie zostanie wskazany.
Może być prawdą, jak sugeruje dr Tuchman, że pozytywny test allopurinolu, gdy nie towarzyszą mu żadne inne informacje, może być niejednoznaczny; zakładamy jednak, że test byłby wykonywany w kontekście konwencjonalnej oceny klinicznej i metabolicznej.
Elizabeth R. Hauser, MHS
Janice E. Finkelstein, MD
David Valle, MD
Saul W. Brusilow, MD
Johns Hopkins School of Medicine, Baltimore, MD 21205
Odniesienie * Brusilow SW, Horwich AL. Enzymy cyklu mocznikowego. W: Scriver CR, Beaudet AL, Sly WS, Valle D., wyd. Metaboliczna podstawa dziedzicznej choroby. 6 ed. New York: McGraw-Hill, 1989: 629-63.
Google Scholar
[podobne: bolący guzek pod pachą, morfologia krwi pdw, narośl na odbycie ]